de klok tikt nacht
de stilte zwijgt
verlaten is de kamer,
alle leven slaapt
één houdt de wacht,
de klok,
zij tikt onbarmhartig
de tijd weg...
stilte is aan haar
niet besteed,
daarom luidt zij
met regelmaat the bells
ondanks
haar middelbare leeftijd
klinkt ze fris en jong
zeven en veertig jaar
tikt ze
onafgebroken de tijd:
"verleden"
wie zal het overleven,
de klok,
misschien mijn hart?
dat tikt
reeds twee en zeventig jaar.
zeventig slagen per minuut,
soms veel meer...
wie valt het eerste stil?
ik hoop de klok;
al zal
ik haar wel missen
dan!
ria
Dit schreef ik 5 jaar geleden, maar het bleef in de schuif liggen.
dank voor alle vriendelijke wensen.
