Goedheid en liefde...

vroeger was ik een natuurmens,

nu ben ik een natuurmens die overal Gods grootheid zie,

ook en misschien vooral in het kleine.

ria

TERUG naar "Wie het kleine niet eert"

Kleuren...

op één van onze voedertafels...

een spatje zon...

poedersuiker, neen geen sneeuw maar rijm...

enkele dagen later...rood van de kou!

hoe houden ze het vol?

vurige liefde trotseert de kou!

sneeuwbloemen, de sedum is de gastheer...

warm en mooi...

detail kleurt het leven...

op zijn gemak, een vink...

een broer of neef...

geen kerstalletje, wel een voederhuisje...

bevroren vijvertje, op de bodem slapen de bruine kikkers...

van achter het keukenraam...

een kouwelijke merel...

de vinken zijn goed gelukt dit jaar...

Vlaamse gaai, ofte in het vlaams "rotzak".

van achter mijn keukenraam...

ik schenk mijn hart, rode sierappeltjes

van de Malus Evereste in onze tuin...

en nu...

mijn voeten vegen.

Ik bedoel niet dat ik er mijn voeten aan veeg,

(kennen de Nederlanders deze uitdrukking ook?)

maar dat ik mijn voeten afveeg aan de mat.

Een grapje op deze koude dagen verwarmt het hart,

ja toch?

winterse groeten,

ria39