Herfst spiegels.

Dra komt de wintertijd...

gesponnen in het zacht licht,

aan de einder wacht

een wit gedicht.

ria39

Goeie morgen, morgen goeie dag,

Goeie morgen, morgen goeie dag

fijn dat ik je weer ontmoeten mag,

goeie dag iedereen

goeie dag zonneschijn,

dank U morgen dat ik er weer mag zijn.

Goeie morgen, morgen goeie dag

blij dat ik je weer beleven mag

goeie dag allemaal
dank U morgen voor het onthaal.

De wereld is een schouwtoneel dat wij bespelen

voor iedereen zijn luchtkasteel om van te delen,

dag lieve mensen allemaal,

geniet van de lente

het is een schitterend verhaal!

ria

(vrij naar Nicole en Hugo)

Snipper-snapper, snaper!

Neem het zonneke mee in uw hart,

liefs,

ria39

"Snipper-snapper-snaper,

hou nu toch eens je getater..."

Kleine paradijs

Als een zomerdons spreidt de avond zich over het land.

Gouden weefdraden sieren het firmament.

Ver weg op het marktplein wordt er gemusiceerd
zoals iedere zomerse donderdagavond.
De wind zit goed en ik vang alle mooie klanken,
tot een harde vrouwenlach in één van de tuinen,
de harmonie verstoort.


De waterspuit ligt soepel in mijn handen
waarmee ik graag en gul planten en bloemen
besproei na een zomerse zonnige dag.
Morgen wordt het 28 graden, zei de weervrouw.
dan mogen ze geen dorst lijden, mijn troetelkinderen.
Wie lust er nu geen frisse pint, op warme dagen?


Neen we spuiten geen stadswater over de planten,
dat is te duur en niet erg groenbewust.
Vier en dertig jaar geleden groef mijn man een put,
alleen met mankracht, zes meter diep.
Iedere zomer is en blijft hij ons trouw van dienst.


Ik loop wat te dromen, kijk rechts, kijk links,
niemand van mijn schatten vergeten?
Plots scheert een vogel laag over mijn hoofd,
zonder geluid, tot tweemaal toe.
Zouden hier vleermuizen vliegen?


Ik voel mij gezegend, gelukkig en dankbaar.
Vandaag ontving ik goed nieuws uit Afrika.
Ik weet onze kinderen en kleinkinderen gelukkig en geborgen.
En iedere keer als ik hier zo stil in de tuin verwijl,
ons kleine paradijs, kan ik alleen maar “dank U” zeggen.


Dank aan de man aan mijn zijde, de harde werker,
die samen met mij dit lusthof bewerkt en bewoont.
Dank aan Hem, die ons al deze kansen gaf en geeft,
Iedere dag opnieuw. DANK!


Zomeravond
19.08.10

Geborgenheid

Gods creatuur

Er borrelt een liedje in mijn hart
van vreugde en van dankbaarheid

Om de natuur, om de seizoenen

om alle schoonheid die verblijdt.

Harmonie en kleuren,

een helder,

onvergetelijk scheppingsuur!

Ondanks alle wetenschap en kennis,

draagt dit palet Gods eigen creatuur

ria

De tuin van de herinneringen

Ik dwaal in de tuin van herinnering, de tuin van mijn jeugd

met zonnestralen en bloemenkransen omhangen;

de oorlog pas voorbij, in die schitterende maand mei.

De tuin van mijn kindsheid met heerlijke blauwe pruimen

en tenten vol kindergeluk; vaderke en moederke spelen

met zusjes, nichtjes en neefje en het broertje dat later zou komen

Ik dwaal in de tuin van herinnering, de tuin van de liefde,

die ieder jong meisje zo verlangend ontmoet in haar dromen.

Voortaan het centrum in haar leven, tot ze samen nieuw leven geven.

Ik dwaal in de tuin van herinnering, van moeder zijn en oma worden

en weer met twee, hij en ik, terwijl het kroost is uitgezworven.

Niet lang meer, niet ver meer, is de weg die ik mocht gaan.

Nog vijf, nog tien, nog vijftien jaar? Alleen Hij weet en dat volstaat.

Ik dwaal door de tuin van ‘n gelukkig leven en dank met heel mijn hart

voor alles, wat Hij mij zo kwistig heeft gegeven.

ria - 13 mei 2009