Herfst spiegels.

Dra komt de wintertijd...

gesponnen in het zacht licht,

aan de einder wacht

een wit gedicht.

ria39

Gelukkig zijn en blijven...

Bloemen van tederheid

ontwaakten in hun harten,

en groeiden
als een lusttuin
voor oog en zinnen.

Zo begon hun liefde, schuchter, ongerept.

Toen hij haar vroeg

was het antwoord zonder dralen “ja”.

“Ja, ik wil mijn leven met jou delen;

graag zelfs, heel graag.”

Een blije glimlach
verhelderde zijn gelaat

en een innige zoen bezegelde hun verbond.

Twee jaar later werd zij zijn bruid.
Hoelang geleden?
Heel lang, maar niet vergeten.

Van twee kwam vier

en later zes.

Soms dreven donkere wolken,

maar de belofte van weleer

bleef in hun hart geschreven.

 De jaren verstreken,

rimpels, kwaaltjes, overgewicht,

maar tevens de vreugde

van het niet verzaken,

aan hun dagelijkse plicht.

Als zij nu allen samenzijn,

is één tafel heus te klein,

wat eens begon met twee;

is vijfenveertig jaar later,

een happy end met veêl.

ria

augustus 2010