Posts tonen met het label kleinkinderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kleinkinderen. Alle posts tonen

vrijdag 9 maart 2012

Uit de oude doos!

Ondertussen is ze zes geworden,
onze lieve kleindochter,
zo ver weg, 
méér dan 6000 km bij ons vandaan.
Kunt U zich voorstellen hoe dat voelt?

Marieke

Lang was je een droom,
verborgen,
maar wel gekoesterd,
in onze gedachten
in onze hoop.

Innig en verlangend
leefde jij,
in het hart van je moeke
lang reeds
voor je werd ontvangen.

De Vader heeft ook jouw naam, 
Marieke,
vóór alle begin geschreven
in de palm van Zijn Hand.

Zo konden uw ouders
U dit mooie geschenk van 
leven geven,
Yèdo, "langverwacht."

Tijden van wachten,
van onzekerheid
maar ook van genade,
tijden om te koesteren
en om te danken.

Lozoné, uw derde naam
als een verbond
tussen werelden,
tussen culturen en mensen,
mag ik je
een heerlijke en blije
toekomst wensen.

Je bent zo mooi,
ik weet het; dat is elk kind
vooral als het
ten diepste wordt bemind.

Toch zie ik een ietsje meer,
iedere keer
als ik jouw foto aanschouw.
Misschien is dit
omdat ik zoveel van je hou.

oma
20 december 2005


dinsdag 7 juni 2011

Leren


Eén jaar later!

Kleinzoon speelt met het 'oude' ruimteschip
van zijn nonkel, zijn oogjes glinsteren.

Naast alle instrumenten, 
de kleine figuurtjes van astronauten,
vindt hij 
een stukje van een skupido,
misschien nog door zijn mama gemaakt.

Vinnig stapt hij op mij toe en zegt:
"oma, oma, regarde, ça vient d'une autre planète."

Slimmerik, wat heb je op een jaar toch veel geleerd.
Van vliegtuigen, tot ruimte schepen en 
zelfs andere planeten.

Wat zal je ons volgend jaar te vertellen hebben, 
als je weerkeert, 
samen met je grote zus.

Dag lieve jongen, dag grote zus,
hou jullie goed,
daar in het zonnig maar droge Afrika.

Weten jullie wat 'missen" wil zeggen?


dikke kussen,
oma

ps. zojuist stuurde jullie papa ons mooie foto's
dat maakt weer veel goed.


Het is wel verdrietig sommige van je kleinkinderen niet echt 
te zien opgroeien. Al bestaat er wel zo iets als Skype en webcams.

We hebben voor alle zekerheid heel veel geknuffeld, 
zij en wij,
zodat we er een tijdje tegen kunnen. 


zaterdag 2 oktober 2010

Reacties

Vanavond de tijd genomen om langzaam en grondig
alle reacties te lezen.
Dank lieve vriend(en)innen, bezoekers aan mijn blog.

Het doet altijd deugd respons te krijgen,
en zeker als die hartelijk is en positief.

En soms...heel soms staat er een berichtje tussen
van iemand die me nauw aan het hart ligt.
Iemand die heel ver is uitgevlogen,
maar via de wondere wereld van de techniek
af en toe komt lezen en ik hoop ook genieten.

Kinderen ver weg is niet altijd makkelijk,
zeker als er ook kleinkindjes zijn
en je die dan niet daadwerkelijk ziet opgroeien.

Maar de wereld is een groot dorp geworden
(zegt men)
en er is wel iets van aan.

Daardoor is ook onze blik verruimd
en onze kennis vergroot.
Daardoor ook reizen we naar plaatsen
waar we anders niet zouden komen.

En zelfs van de kindergrapjes kunnen we meegenieten,
ook al zijn die in het Frans verteld
en staan ze op Facebook.



Maak er een mooi weekend van,
hier en oversea

ria
(moeke - oma)

donderdag 19 augustus 2010

Kleine paradijs



Als een zomerdons spreidt de avond zich over het land.
Gouden weefdraden sieren het firmament.
Ver weg op het marktplein wordt er gemusiceerd
zoals iedere zomerse donderdagavond.
De wind zit goed en ik vang alle mooie klanken,
tot een harde vrouwenlach in één van de tuinen,
de harmonie verstoort.


De waterspuit ligt soepel in mijn handen
waarmee ik graag en gul planten en bloemen
besproei na een zomerse zonnige dag.
Morgen wordt het 28 graden, zei de weervrouw.
dan mogen ze geen dorst lijden, mijn troetelkinderen.
Wie lust er nu geen frisse pint, op warme dagen?


Neen we spuiten geen stadswater over de planten,
dat is te duur en niet erg groenbewust.
Vier en dertig jaar geleden groef mijn man een put,
alleen met mankracht, zes meter diep.
Iedere zomer is en blijft hij ons trouw van dienst.


Ik loop wat te dromen, kijk rechts, kijk links,
niemand van mijn schatten vergeten?
Plots scheert een vogel laag over mijn hoofd,
zonder geluid, tot tweemaal toe.
Zouden hier vleermuizen vliegen?


Ik voel mij gezegend, gelukkig en dankbaar.
Vandaag ontving ik goed nieuws uit Afrika.
Ik weet onze kinderen en kleinkinderen gelukkig en geborgen.
En iedere keer als ik hier zo stil in de tuin verwijl,
ons kleine paradijs, kan ik alleen maar “dank U” zeggen.


Dank aan de man aan mijn zijde, de harde werker,
die samen met mij dit lusthof bewerkt en bewoont.
Dank aan Hem, die ons al deze kansen gaf en geeft,
Iedere dag opnieuw. DANK!


Zomeravond
19.08.10