liefde is...alle ruzietjes weer snel bijleggen.
liefde is...naar elkaar luisteren en elkaar vertrouwen,
maar het allerbelangrijkste van liefde is om van elkaar te houden!
Toon Hermans
Posts tonen met het label gedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gedicht. Alle posts tonen
woensdag 7 september 2011
Liefde
zondag 4 september 2011
Reflectie - Licht
Klik op de foto voor vergroting
Of hoe dat heet ?
Gelukkig dat
het licht bestaat
en dat het met
me doet en praat
en dat ik weet
en dat ik weet
dat ik er vandaan
kom,
kom,
van het licht
of hoe dat heet.
Hans Andreus
uit: Holte van licht
maandag 29 augustus 2011
Wolken
Ik droeg nog kleine kleren
en ik lag languit
met moeder in de warme hei.
de wolken schoven boven ons voorbij,
en moeder vroeg, wat ik zag
En ik riep: Scandinavië en: eenden
Daar gaat een dame, schapen met een herder-
De wond'ren werden woord en dreven verder,
maar ik zag dat moeder met een glimlach weende.
Toen kwam de tijd dat ik niet naar boven keek
ofschoon de hemel vol van wolken hing
ik greep niet naar de vlucht van het vreemde ding,
dat als een schaduw langs mijn leven streek.
Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
en wijst mij wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ikzelf en zie in het verschiet,
de verre wolken waarom moeder schreidde.
Martinus Nijhoff
...ik ben en blijf een wolkenspotter,
wolken zullen er altijd zijn,
daar weten de trekvogels alles van
*******
ps. ik heb er mijn hartje aan opgehaald,
ik hoop U ook
ria
woensdag 28 juli 2010
Wolkengedicht
.
Mag ik hierbij een verhaaltje vertellen?
Met onze kleinkinderen die ver van ons wonen,
nl. in West-Afrika, maakten wij een akkoord.
Iedere keer als het volle maan is,
wuiven wij naar elkaar.
En de manenstralen brengen onze groet over.
Misschien een verhaaltje om blijgezind de dag af te sluiten.
Goede nacht,
ria
zaterdag 24 juli 2010
Een dag tussen de dagen
Een dag tussen de dagen, 
de kleur blijft nog wat grijzig
Luk Heyligen
7 februari 1995
de kleur blijft nog wat grijzig vaag, maar beloftevol kan
het leven verder stromen.
Nee, ik beloof je niets,
ik verjaag schaduwen
en herinner je aan
je bron van licht dat ziet.
Een dag tussen de dagen
als een bocht in een rivier
waar 't water, even trager,
toch verder stroomt naar zee.
En hier is water dat
zuiverder je verschoont,
je eraan herinnert:
ook jij stroomt naar de zee.
Een dag tussen de dagen
met een gans eigen kleur en
nieuw als iets pasgeboren
onschuldig, niet geoordeeld.
De tijd uit tijdloosheid
gezien is vrij en niet
beladen. Ben dus snel
en jong van zien en zijn.
Een dag tussen de dagen,
kleuren plooien vrij open
tot een regenboog, belicht
door onze ziende ogen.
7 februari 1995
vrijdag 16 juli 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)